Express Maryaadhaa in Bhaarateeya Way

The word Maryaadhaa or [ मर्यादा/ Maryada ] doesn’t mean respect.

Actually respect means admiration, deference, esteem, reverence, veneration, high opinion,…

These kind of attitudes towards individuals never are encouraged to have or welcomed or adorned in Bhaaraeeya life-style; but have been practiced towards Devatas or Lords with the name Bhakti भक्तिः

Maryaadhaa or [ मर्यादा/ Maryada ] actually mean boundary or limit.

Everyone was given right deliberately to have and maintain his own private domain physically, mentally and intellectually from the time of birth itself.

‘Was given right’ means they need not fight, work to get it, instead, everybody else were educated and suggested to give the domain, and not to enter into, physically, mentally and intellectually.

The limit will change according to the personages on both side, and the relationships between them.

The limits can't be written easily, it takes lot of education and understanding, and they were brought down in the name of culture.

As much as we learn and maintain the Maryaadhaa behavior, we let other live peacefully, and we let ourselves to.

The expressions keep on practiced for a length of time, develop some kind of attitude, and way of thinking in the mind, and that constitutes the knowledge of Maryaadhaa in the person.

Some very basic expressions are explained now.

Namaskaar

First, the way to recognizing a confronting person is, ‘The other one is not an enemy, or competitor, or even a well-wisher, but the lord himself is in the form of that person, or throw the person to pay the pleasant or unpleasant experiences to me according to my Punya and Paapa. I welcome the Lord in that form, and I worship too, hence I say, “Namaste [ or Namaskaar ]”’.

And with the mind, “I don’t have any offending ordefendingtools against you. And I wish to show it to you with the bowing hand”.

This Maryaadhaa means that, ‘I see only the Lord here, not you, hence you can be as what you are. And, I even do not want to think about what you are, and what might be your personalities etc.’ 

This is the ultimate mind set of a Jnaaniज्ञानी. Nobody else can be fully alert throughout a meeting with an individual.

In that case why it is instructed to follow?

To make one at least to remember it at least at the beginning, and how much one is able to protect the awareness throughout the meeting, that much the one is considered to be successful, and rooted in the knowledge.

If anyone is failed in any level of the meeting, it is not punished or abused, the same Maryaadhaa is given to him, to take his own time to be able to protect the awareness.

And generally this kind of failures are not pointed out directly, instead many stories were told to recognize. Or sometime it can be pointed out by very intimate person who is caring and loving one.

This Namaskaar is of three manners. One is asking for blessings at a senior one. The second is offering blessingsto a junior one. The third is showing lovely expression to a friendly one.

Asking for blessings

The seeker’s mind is, ‘Oh Lord, I am in a situation given by you, to meet this senior one, who can reassureme, or disturbmephysically, verbally and mentally. I worship you and pray you, to only reassure me and not to disturb me physically, verbally and mentally through this personage.

The senior one is not my enemy, or competitor, or even a well-wisher, but the lord yourself is in the form of that person, or throw the person to pay the pleasant or unpleasant experiences to me according to my Punya and Paapa. I welcome you the Lord in that form, and I worship too, hence I say, “Namaste [ or Namaskaar ]’ to you.”

And, “I don’t have any offending or defending tools against you coming through this personage. And I wish to show it to you, with the bowing hand, and you bless me through this personage as you wish, I surrender you”.

இன்றைய கல்வித்திட்டத்தில் இருக்கும் குற்றங்கள்.

1.

காகிதத்தில் எழுதி கருத்தைப் பதியவைத்தல் இன்று பெரும்பாலும் தேவைப்படாத, மற்றும் விரும்பப்படாத நிலையாக உள்ளது. ஆனால் பள்ளி கல்லூரிகளில் பதினைந்து ஆண்டுகள் எழுதும் முறையே பதியவைக்கும் முறையாக உள்ளது.

பணிக்களங்களில் வேலை செய்யும் பலர், பல ஆண்டுகள் காகிதத்தையோ, பேனாவையோ தொட்டதே இல்லை.

படிப்பு முடிந்து வெளியில் வந்தால் கீபோர்டை பார்க்காமல் பதிவு செய்யவேண்டிய அவசியம் பணிக்கலத்திலும் சரி, தனது சொந்த பயன்பாட்டிற்கும் அவசியமாக உள்ளது. ஆனால் பதினைந்து ஆண்டு கல்வியில் அந்தத் திறமை வளர்க்கப்படுவதே இல்லை.

2.

பதினைந்து வயது சிறுமியின் மனப் பக்குவமும் உடல் பக்குவமும் சிறுவர்களுக்கு பதினெட்டு வயதுக்கு முன் அமைவதே இல்லை.

ஆனால் பள்ளியில் ஒரே பாடத்தை படிக்க வேண்டும். ஒரே தேர்வை எழுத வேண்டும். அதில் தோல்வி என்றால் வாழ்க்கையை நடத்துவது இயலாது என்ற நிலையையும் இந்த அரசே ஏற்படுத்தி வருகிறது.

இது விஞ்ஞானத்திற்கு புறம்பான மூடத்தனமான செயல்.

3.

ஆண்டு முழுவதும் நிறைய சிரமப்பட்டு நன்றாக படித்த ஒரு பனிரெண்டாம் வகுப்பு சிறுமி தேர்வு நாள் அன்று தனது மாதசுற்று உடல் உபாதையுள் சிக்கினால் நிச்சயம் அவளது தேர்வுப் பதிவு பாதிக்கப்படும். ஆனால் வேறு வழி இல்லை. திறமை இருந்தும், சிரமப்பட்டு உழைத்து இருந்தும், தகுதிகள் இருந்தும் நியாயமான பலன்களை இழக்க வேண்டியதுதான்.

4. பல நேரங்களில் பணிக்களங்களில் நினைவாற்றல் தேவைப்படுகிறது. பல நேரங்களில் பணிக்களங்களில் நினைவாற்றல் இல்லை என்றாலும் சிந்திக்கும் திறமை தேவைப்படுகிறது. ஆனால் சிந்திக்கும் திறமை உள்ள மாணவன், நினைவாற்றல் குறைந்தவன் தகுதி அற்றவனாக கல்வித்துறையின் தேர்வு முறை அறிவிக்கிறது. அதனால் அவர்களின் திறமை அவமதிக்கப்பட்டு அவர்களின் வாழ்க்கை அழிக்கப்படுகிறது. மேலும் அவர்களால் நடக்க வேண்டிய வளர்ச்சிப்பணிகள் அந்தத் திறமை உள்ளவர்கள் இல்லாமலேயே நிறைவேற்றப்படுகின்றன. அப் பணிகளின் தரம் நிச்சயமாக குறைவாகவே இருக்கும். தச்சுத் தொழிலாளியால் ஆகவேண்டிய ஒரு வேலையை கொத்தனாரை வைத்துக்கொண்டு நிறைவேற்றுவது போல. இது தனது குழந்தைகளுக்கும் தேசத்திற்கும் அரசே செய்யும் மிகப்பெரிய ஒரு துரோகம்.

5. மோட்டார் வாகனங்கள் ஓட்டத் தெரிந்திருப்பது இன்று பெரும்பாலானவர்களுக்கு முக்கியமான ஒன்று ஆகிவிட்டது. இருபது ஆண்டு பள்ளி கல்லூரிக் கல்வி இந்த அவசியாமான ஒன்றை சொல்லித் தராது. அவசியம் அற்றவைகளை மட்டுமே சொல்லித்தரும்.

அவசியமானவைகளை அவன் அதற்குப் பிறகு வேறு எங்கோ ஓடி கற்றுக்கொள்ளவேண்டும். அப்படி என்றால் எதற்குதான் கல்வியோ.

6. பள்ளி கல்லூரிகளில் தான் படித்தது என்ன என்பது யாருக்குமே நினைவில் இருப்பது இல்லை. ஏன், ஆசிரியர் பேராசிரியர்களுக்கே நினைவில் இருப்பதில்லை. அப்படி என்றால் அவைகள் தினசரி வாழ்வில் பயன்படுவதில்லை. அந்தப் பயன் தராத விஷயங்களை பாடங்களாக ஏன் வைக்கவேண்டும். குழந்தைப் பருவத்தில் ஏன் அவைகளை திணிக்கவேண்டும்? அவைகளைப் படிக்காவிட்டால் எதற்குமே தகுதி இல்லாதவன் என்று ஏன் முத்திரை குத்தவேண்டும்? அந்த சான்றிதழை ஏன் அளவுகோலாக ஆக்கவேண்டும். அதனை ஏன் தகுதிச் சான்றிதழ் என்று அழைக்கவேண்டுமோ?

7. பல ஆயிரம் தலைமுறைகளாக இந்த நாட்டில் பல துறைக் கல்வி இருந்து வந்துள்ளது. மிகப் பெரிய சாதனைகள் நடந்துள்ளன. மிகச்சிறந்த கல்வியாளர்கள் தோன்றி உள்ளார்கள். வால்மீகியும், வியாசரும், அர்ஜுனரும், காளிதாசரும், ஆர்யபட்டரும், சுசுருதரும்,  திருவள்ளுவரும், கம்பரும் கற்றுவந்த கல்வியில் என்ன இருந்தது என்பதுகூட தெரியவில்லை. சொல்லித்தரப்படவில்லை. ஆங்கிலேயன் இங்கே இருந்துகொண்டு அவனது நாட்டிற்கு கொள்ளையடித்துக்கொண்டு செல்ல, அவனுக்கு உதவ நமக்குள் கைக்கூலிகளை கண்டுபிடிக்க, உற்பத்தி செய்ய, அவனுக்கு அடிமையாக வாழ்வதை பெருமையாக நினைக்க, அவனுக்கு கொள்ளையடித்துத் தருவதை உயர்வாக நினைக்க ஒரு சதிக்கல்வியை ஏற்படுத்தினான். அதே கல்வி முறையும் பாடத் திட்டமும் நாடு ஸ்வதந்த்ரம் பெற்றும், இன்றும் தொடர்கிறது, இது ஏன் என்று அறிஞர்கள் யாருக்கும் புரியவே இல்லை.

8. பல பள்ளிகல்லூரிகளில் மாணவர்களுக்கு காலுக்கு ஷூ, இடுப்புக்கு பெல்ட், கழுத்துக்கு டை,... போன்றவைகள் கட்டாயமாக ஆக்கப்பட்டு உள்ளன. அந்தப் பள்ளிகளில் ஏ.சி.யோ காற்றாடியோ எதுவுமே கிடையாது. குழந்தைகள் காலை 9 மணிமுதல் மாலை 4 மணிவரை உடலை வேகவைக்கும் அந்த உடைகளுடன் அமர்ந்திருக்கவேண்டும், மேலும் பாடங்களைக் கற்கவேண்டும். ஆனால், ஆசிரியர்கள் இவைகளை அணியவேண்டாம். அவர்கள் ஓய்வு வேளையில் காற்றாடியில் ஓய்வெடுப்பார்கள். தலைமை ஆசிரியர்கள் காற்றாடியிலும் ஏ.சி,யிலும் இருப்பார்கள். பெற்றோர்களும் கூட வீட்டிலும் பணிக்கலத்திலும் வெயிலின் சூடு தாங்காமல் காற்றாடியிலும் ஏ.சி,யிலும் இருப்பார்கள். கல்வித்துறை அதிகாரிகளும் சூடு தாங்காமல் காற்றாடியிலும் ஏ.சி,யிலும் இருப்பார்கள். கல்வித்துறை அமைச்சர்களும் சூடு தாங்காமல் காற்றாடியிலும் ஏ.சி,யிலும் இருப்பார்கள். இந்த நாட்டிற்கு நன்மையை செய்ய முனைந்து நிற்கும் அறிவிலும் நேர்மையிலும் சிறந்த நீதிபதிகளும்கூட சூடு தாங்காமல் காற்றாடியிலும் ஏ.சி,யிலும் இருப்பார்கள். ஆனால் மூன்று வயதிலிருந்து இருபது வயது வரையுள்ள பச்சிளம் குழந்தைகள் காலுக்கு ஷூ, இடுப்புக்கு பெல்ட், கழுத்துக்கு டை,... போன்றவைகளுடன் ஏ.சி.யோ காற்றாடியோ எதுவுமே இல்லாத பள்ளிகளில் காலை 9 மணிமுதல் மாலை 4 மணிவரை உடலை வேகவைக்கும் அந்த உடைகளுடன் அமர்ந்திருக்கவேண்டும், மேலும் பாடங்களைக் கற்கவேண்டும்.

வெயிலின் கொடுமை தாங்காமல் சட்டை பித்தான்களை கழட்டி விடுவது , ஷூவை கழட்டி வைப்பது, டையை கழட்டி வைப்பது, பெல்டை கழட்டி வைப்பது,... இவையெல்லாம் அநாகரீகம் என்று பள்ளிகளில் சொல்லித்தரப்படுகின்றன, தடுக்கப்படுகின்றன, கண்டிக்கப்படுகின்றன. தண்டிக்கப்படுகின்றன. ஆனால் இவை எல்லாம் மன நிம்மதியை அழித்து, மன அழுத்தங்களை அதிகரிக்கும். ஈவு, இறக்கம் கருணை அற்ற இந்த செயல்களின் வழியாக வளரும் குழந்தைகளும் நாளை வளர்ந்த பிறகு ஈவு, இறக்கம், கருணை போன்றவைகள் அற்றவர்களாகத்தானே இருக்க முடியும்.

நாகரீகம் என்பதெல்லாம் மனிதன் மனதில் வளர்த்துக்கொள்ளும் எண்ணங்களின் முடிவுகளே. தனக்கு தொல்லை செய்யும் விஷயங்களை நாகரீகம் என்று எண்ணங்களை ஏற்படுத்திக்கொள்வதும், ஏற்பதும், வளர்ப்பதும், எதிர்பார்ப்பதும் வெறும் மூடத்தனமான செயலே.

அதனால்தான் 'மூடத்தனத்தை நீக்கவேண்டிய, அறிவுப்பூர்வமாக சிந்திக்கப் பழக்கப்படுத்தவேண்டிய கல்விக்கூடங்களே இதுபோன்ற பழக்கங்களை கடைபிடிப்பதும் பச்சிளம் குழந்தைகளிடம் திணிப்பதும், நேர்மையற்றதும், கீழான உள்நோக்கம் உள்ளதும், மிகவும் கொடூரமான செயலாகவும்தான் இருக்க முடியும்' என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.

விதியின் பலம் என்ன?

யாருக்கு விதி?!!

எங்கே எப்படி முடியும் - என்பதே விதிப்படிதான்!!!

 

இந்திரன்மனைவி இந்திராணி மிகவும் பிரியமாக ஒரு கிளியை வளர்த்து வந்தாள்.

அந்த கிளி ஒருநாள் நோய்வாய்ப்பட்டுவிட்டது.

அதை பரிசோதித்த மருத்துவர், ‘இனி அது பிழைக்காது’ என்று கூறிவிட்டார்.

இந்திராணி உடனே தன் கணவனை அழைத்து, ‘இந்த கிளியை எப்படியாவது காப்பாற்றுங்கள், கிளி இறந்துவிட்டால் நானும் இறந்துவிடுவேன்’, என்றாள்.

இந்திரனும், ‘கவலைப்படாதே இந்திராணி...நான் உடனே பிரம்மாவிடம்சென்று முறையிடுகிறேன்... ஒவ்வொருவரின் தலையெழுத்தையும் எழுதுபவர் அவர்தானே? அவரிடம்சென்று கிளியின் தலையெழுத்தை மாற்றியெழுதிவிடுவோம்.’  என்று சொல்லிவிட்டு பிரம்மாவிடம் சென்று விஷயத்தை கூறினான்..

விஷயத்தைக்கேட்ட பிரம்மா, ‘இந்திரா.... படைப்பது மட்டுமே என்வேலை. உயிர்களை காப்பது சாட்சாத் மஹாவிஷ்ணுவின் தொழில். நாம் அவரிடம்சென்று உதவிகேட்போம்...வா ...நானும் உன்னுடன் வருகிறேன்’, என்று கூறி இந்திரனை அழைத்துக்கொண்டு மஹாவிஷ்ணுவிடம் சென்று விஷயத்தை தெரிவித்தார் பிரம்மா.

அதற்கு மஹாவிஷ்ணுவோ, ‘உயிர்களை காப்பது நான்தான்.

ஆனால் உன் கிளி இறக்குந்தறுவாயில் இருக்கிறது. அழிக்கும் தொழிலை மேற்கொண்ட சிவன் தான் அதைக்காப்பாற்ற வேண்டும். வாருங்கள் நானும் உங்களுடன் வந்து சிவனிடம் பேசுகிறேன்’, என்று கிளம்பினார் விஷ்ணுவும்.

விபரங்களைக்கேட்ட சிவன், ‘அழிக்கும் தொழில் என்னுடையதுதான். உயிர்களையெடுக்கும்பொறுப்பை நான் யமதர்மராஜனிடம் ஒப்படைத்துள்ளேன். வாருங்கள் ....நாம் அனைவரும்சென்று யமதர்மனிடம் சென்று அந்த கிளியின் உயிரை எடுக்கவேண்டாம் என்று சொல்லிவிடுவோம்’, என்றுசொல்லி, அவர்களை அழைத்துக்கொண்டு எமலோகம் சென்றார் சிவன்.

தன்னுடைய அவைக்கு சிவன் , மஹாவிஷ்ணு , பிரம்மா , இந்திரன் ஆகிய நால்வரும் வருவதைக்கண்ட யமதர்மன் உடனே எழுந்து ஓடிவந்து வரவேற்றார்.

அவர்கள் வந்த விஷயம் முழுவதையும்கேட்ட யமதர்மர், ‘ஒவ்வொரு உயிரையும் எந்தநேரத்தில் , எந்தசூழ்நிலையில் , என்னகார‌ணத்தால் எடுக்கவேண்டும் என்ற காரணத்தை ஒரு ஓலையில் எழுதி ஒரு பெரிய அறையில் தொங்கவிட்டுவிடுவோம். அந்த ஓலை அறுந்து விழுந்துவிட்டால், அவரின் ஆயுள் முடிந்துவிடும். வாருங்கள் அந்த அறைக்குச்சென்று கிளியின் ஆயுள் ஓலை எது என்று பார்த்து , அதை மாற்றி எழுதிவிடுவோம்’, என்று கூறி அவர்களை அழைத்துச் சென்றார்.

இப்படியாக...

இந்திரன் ,பிரம்மா ,விஷ்ணு , சிவன் , யமதர்மன் ஆகிய ஐவரும் அந்த அறைக்குச்சென்றனர்.

அவர்கள் உள்ளே நுழைந்தவுடன் ஒரு ஓலை அறுந்து விழுந்தது.

உடனே அவர்கள் அவசரமாகச்சென்று அந்த ஓலையை எடுத்து பார்த்தனர்.

அது அந்த கிளியின் ஆயுள் ஓலை.

அவசரமாக அதை படித்துப் பார்த்தனர்....

அதில்,...

‘இந்திரன் , பிரம்மா , விஷ்ணு , சிவன் , எம‌தர்மன் ஆகிய ஐவரும் எப்போது ஒன்றாக இந்த அறைக்குள் நுழைகிறார்களோ அப்போது இந்த கிளி இறந்துவிடும்’.. என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

இதுதான் விதி!!

விதியை யாரால் மாற்ற முடியுமோ?!

யாருக்கு விதி?!! எங்கே எப்படி முடியும்!!!.... என்பது எழுதினவனுக்கே

தெரியாது என்பது தான் உண்மை?!

கோ மாதா போற்றி, போற்றி!

கோ ஸூக்தம்


ஆ காவோ அக்மந்நுத பத்ரமக்ரந்ந் ! 
ஸீதந்து   கோஷ்டே ரணயந்த்வஸ்மே ! 
ப்ரஜாவதீ: புருரூபா இஹ ஸ்யு: ! 
இந்த்ராய பூா்வீருஷஸோ துஹாநா: !

என்பது வேதவாக்கியம்

பசுக்களின் பெருமைகளைக் கூறிப் போற்றி, அவை நன்கு வாழ இந்த்ரன், ப்ரஹ்மா மற்றுள்ள தேவதைகளை வேண்டுதல்.

பசுவின் எல்லாபாகத்திலும் அனைத்து தெய்வங்கள் இருக்கிறாா்கள் 
எனவே பசு பூஜை மிக மிக அவசியம்.
கோ மாதா போற்றி, போற்றி.

விரதங்களும் - விதிகளும் !

பலவித விரதங்களால்  நமக்கு சக்தி கிடைக்குமா

எப்படி?

* மஹாபாரதத்தில் கெளரவர்களின் தாய் காந்தாரி. திருத்ராஷ்டிரனை திருமணம் செய்தபின் தன் கணவன் காணாத இவ்வுலகை நானும் காணமாட்டேன் என தனது கண்களை கட்டிக்கொண்ட பதிவிரதை. அவள் எடுத்த வைராகியமான முடிவு அவளின் சக்தியை நாளாக நாளாக கூட்டி அவளுக்குள் மாபெரும் சக்தியாக அமைந்துவிட்டது.

* பாரத போர் சமயத்தில் தனது கண்கள் மூலம் சேமித்த ஆற்றல் அனைத்தும் தனது மகனுக்கு வழங்கி அவனை மாபெரும் சக்தி உள்ளவனாக மாற்ற எண்ணுகிறாள் துரியோதனனின் அன்புத்தாய் காந்தாரி. துரியோதனனை

குளித்துவிட்டு நிர்வாணமாக தன்முன் வர சொல்லுகிறார்.

* துரியோதனன் குளிக்க செல்லுகையில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் எதிர்ப்பட்டு, ”என்னப்பா இந்த சமயத்தில் குளிக்கபோகிறாயா?” என கேட்கிறார். தனது தாயின் நோக்கத்தை கூறுகிறான் துரியோதனன். ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் புன்னகைத்துவிட்டு நீ வளர்ந்த மனிதன் தாயின் முன் நிர்வாணமாக நிற்கலாமா என கேட்கிறார். குளித்தபின் வாழை இலையை இடுப்பில் தொடை வரை அணிந்து காந்தாரியின் முன் செல்லுகிறான் துரியோதனன். கண்களை திறந்து தனது சக்தியை வழங்கிய காந்தரிக்கு தன்மகன் இடுப்பு பகுதியில் ஆடையுடன் இருப்பதை கண்டு கலங்கினாள். ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் மாய

விளையாட்டை புரிந்துகொண்டாள்.

* பாரத போரின் இறுதியில் பீமனுக்கும், துரியோதனனுக்கும் கடும் மோதல் ஏற்படும் பொழுது எந்த உறுப்பில் தாக்கினாலும்

இறக்காமல் இருந்த துரியோதனன் கடைசியில் தொடைப்பகுதியில் தாக்கியதும் இறந்தான். காரணம் காந்தாரி வழங்கிய சக்தி தொடைபகுதியில் இல்லை. பீமன் உடல்

வலிமையில் சிறந்தவன் அவனால் காந்தாரியின் கண் மூலம் பெற்ற ஆற்றலை ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை என்பதே விரத பலனை நமக்கு உணர்த்தும்.

* விரதம் இருக்கும் பொழுது மட்டுமே நம் உடலில் இருக்கும் சக்தியையும் நாம் தினமும் வீணாக்கும் சக்தியின் அளவையும்

புரிந்துகொள்ள முடியும். விரதம் இருத்தலில் உணர்வு உறுப்புக்களில் முக்கியத்துவம் பெருவது வாய் எனும் உறுப்பு. பிற உணர்வு உறுப்புக்கள் ஒரு செயலை மட்டுமே செய்யும். ஆனால் வாய் மட்டும் இரு செயலை செய்யும். சுவைத்தல் மட்டும் பேசுதல் என இரு செயல்களை தவிர்ப்பதை அனேக

விரதங்களின் அடிப்படையாக இருக்கிறது.

 * ஆன்மீகம் என்றும் உள்ளும் புறமும் தூய்மைப்படுத்தும் கருவியாகவே இருக்கிறது. நாம் பயன்படுத்தும் சம்பிரதாயங்கள் சடங்குகளுக்கு பின்புலத்தில் இருக்கும்

காரணம் தெரியாமல் பயன்படுத்துவதால் நாளடைவில் அதன் மேல் ஒரு சலிப்பு ஏற்படுகிறது. பக்தியுடனோ அல்லது

ஈடுபாட்டுடனோ செய்யாத ஆன்மீக காரியங்கள் பலன்கொடுக்காது. ஒருவர் தான் செய்யும் ஆன்மீக காரியங்களின் தாத்பரியம் தெரிந்தால் தான் அதில் முழுமனதுடன் செய்யமுடியும். மேலும் அடுத்த

சந்ததியினருக்கு எடுத்துசொல்ல முடியும்.

* நமது கலாச்சாரத்தில் சைவம், வைணவம் மற்றும் சாக்தம் என ஏனைய சித்தாத்தங்கள் இருந்தாலும், அனைத்து முறையிலும் சில சம்பிரதாயங்கள் ஒன்றாவே இருக்கிறது.

அத்தகைய சம்பிரதாயங்களில் முக்கியமானது விரதம் இருத்தல் என்பதாகும்.

* விரதம் இருப்பது என்றவுடன் உண்ணாமல் இருப்பது என்று மட்டுமே நினைத்துவிடுகிறோம். ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கத்துடன் தனது அவயங்களை கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவந்து வைத்துப் பழகுதல் - விரதம் இருத்தல் என விளக்கலாம்.

* பஞ்சபூதங்களின் வடிவமான நமது ஐந்துவிதமான உணர்வு உறுப்புக்களை செயல்படுத்தாமல் இருக்கும் பட்சத்தில் அபரீதமான சக்தி நமக்குள் சுரக்கும். ப்ராணா என அழைக்கப்படும் இந்த சக்தியை கொண்டு நமது ஆன்மீக வாழ்க்கையில் எளிதில் மேம்படலாம்.

* உணர்வு உறுப்புக்கள் ஒவ்வொன்றும் பஞ்சபூதத்தின் அடிப்படையாக இருப்பது பஞ்சபூதம் குறிக்கும் உறுப்புகள் என்ன என காண்போம்.

கண் - நெருப்பு

வாய் - நீர்

காது - ஆகாயம்

மூக்கு - மண்

தொடு உணர்வு - காற்று

* நமது உணர்வு உறுப்புக்களின் செயலை ஒரு நோக்கத்துடன் தற்காலிகமாக நிறுத்தும் பொழுது அது விரதம் என கூறலாம். நம் உடல் சக்தி அதிகமாக உணர்வு உறுப்புக்கள் மூலம்

வீணக்கப்படுகிறது. நாம் அந்த உணர்வு உறுப்புக்களை செயல்பட்டாமல் இருக்கச் செய்தால் அதில் வீணாகும் சக்தி நம்முள்ளே சேமிக்கப்பட்டு ஆன்மீக ஆற்றலா மாற்றம் அடையும்.

* காது மற்றும் மூக்கு பகுதிகளின் செயல்பாட்டில் ஆகாயமும் மண்ணும் இருக்கிறது. ஆகாயம் மற்றும் மண்ணின்

தொடர்பில்லாமல் நம்மால் ஒரு கணமும்  வாழமுடியாது. அதை போலவே இந்த இரு அவயங்களின் செயல்களை நாம்மால் செயற்கையாக நிறுத்த முடியாது.

* உறுப்புக்களின் செயலை தற்காலிகமாக நிறுத்தினால் நமக்கு சக்தி கிடைக்குமா எப்படி?

* சதுர்த்தி, சஷ்டி, ஏகாதசி, பிரதோஷம் ஆகிய திதிகளும், திங்கள் (சோம வாரம்), வியாழன் (குருவாரம்) கிழமைகளில் விரதமும் நமக்கு நன்மையை ஏற்படுத்தும். அன்றைய

கோள்களின் நிலை நமது உடலின் சக்தியை மேலும் வலுசேர்க்கும்.

* சாப்பிடாமல் விரதம் இருக்கும் முறையை உண்ணாவிரதம் என்றழைத்தோம், தற்சமயம் உண்ணாவிரதம் இருத்தல் என்பது ஏதோ அரசியல் செயலாக மாறிவிட்டது. ஒரு குறிப்பிட்ட நோகத்திற்காக வைராக்கியத்துடன் உணவு சாப்பிடாமல் இருக்கும் தன்மையை இவ்விரதம் சுட்டிகாட்டுகிறது. மஹாத்மா காந்தி வெள்ளையருக்கு எதிர்ப்பு காட்ட நமது சம்பிரதாயத்தை ஒரு ஆயுதமாக் பயன்படுத்தினார். தற்சமயம் அது அரசியலாகிவிட்டது.

* நாமும் ஒரு வாழ்க்கையில் மேன்மை அடைய ஒரு லட்சியம் மற்றும் வைராக்கியத்துடன் மாதம் இரு நாளிலோ அல்லது வாரம் ஒரு நாளோ விரதம் இருப்போம் ஆனால் அவை கைகூடும் என்பது சான்றோர்களின் வாழ்க்கை மூலம் அறியலாம.

* நமது உடலின் சக்தியை அதிகமாக செலவிடும் உணர்வு உறுப்பு கண். கண்களை காட்டிலும் அதிகமாக் சக்தியை செலவு

செய்யும் உறுப்பு ஜீரண உறுப்புகள். உண்ணாமல் இருந்தால் மயங்கி விழுந்துவிடுவோம் என்ற தவறான எண்ணம் பலருக்கு உண்டு. உண்மையின் சராசரி மனிதன் உண்ணாமல் குறைந்தபட்சம் அறுபது முதல் தொன்னூறு நாள் வாழமுடியும். உங்கள் உடல்வாகுக்கு ஏற்ப மருத்துவரை கலந்துகொண்டு உண்ணா நோன்பு இருங்கள். உலக மதங்கள் எத்தனையோ இருந்தாலும் அதில் ஓர் அடிப்படை ஒற்றுமை உண்டு. அதற்கு சிறந்த உதாரணம் விரதம் எனும் தன்மை. உலகின் அனேக மதங்களில் விரதம் ஒரு புனித சடங்காக  கொண்டாடப்படுகிறது.

* விரதம் இருக்கும் பொழுது ஏற்படும் முக்கியமான பயன் மனது தனது செயலை மிகவும் குறைவாக செய்து தன்னில்

அடங்கிவிடும். மனமற்ற தூய நிலையில் ஆன்மீக முன்னேற்றம் விரைவாக நடக்கும். பால், பழங்களை உண்டு விரதம் இருத்தல் ஒரு வகை. நீர் கூட குடிக்காமல் விரதம் இருப்பது மற்றொரு வகை. நமது உடலின் தன்மை வாழ்க்கை சூழல் பொருத்து விரதம் இருக்க வேண்டும்.

* சாந்திராயண விரதம் என ஒரு வகை விரதம் உண்டு. சந்திரனின் பிறைக்கு ஏற்க சாப்பிடும் விரதம். பெளர்ணமி அன்று முழுமைகாக சாப்பிட ஆரம்பித்து படிப்படியாக  குறைப்பார்கள். அமாவாசை அன்று ஒன்றும் சாப்பிடாமல் இருப்பார்கள். அமாவாசைக்கு அடுத்தநாள் ஒரு கவளம் என படிப்படியாக உணவை கூட்டுவார்கள். இது ஒரு மாத விரதம். எப்போதாவது ஒருமுறை செய்த தவறுக்கு பரிகாரமாகவும்,  மீண்டும் கவனக்குறைவு வாராத விழிப்புணர்வுக்காகவும் கடைபிடிக்கப்படுவது.

* யார் எல்லாம் உண்ணா விரதம் இருக்கக் கூடாது என்றால்....

• சஷ்டியப்த பூர்த்தி முடித்த முதியவர்கள்

• வியாதியினால் மருந்து உண்பவர்கள்

• கர்ப்பிணிகள்

• பிரம்மச்சாரிகள் [ வேதம் பயிலும் பருவத்து மாணவர்கள் ]

• சன்யாசிகள்

* இவர்களை தவிர பிறர் உண்ணா நோன்பு இருக்கலாம் என்கிறது தர்ம சாஸ்திரம். மேலும் சன்யாசிகளுக்கு என்று தனி விரதங்களும் பிரம்மச்சாரிகளுக்கு தனி விரதமும் சாஸ்திரத்தில் உண்டு.

* மெளனவிரதம் இருப்பது வாய் மற்றும் மனதின் மற்றொரு விரதமாகும். மெளவிரதத்தால் நமது உடல் மற்றும் மனது தூய்மை ஆகிறது. மெளனவிரதம் அனைவரும் இருக்க தகுந்த ஒரு விரதம். இதில் யாருக்கும் தடையில்லை. உலகின் சிறந்த மொழி மெளனம். தக்ஷ்ணாமூர்த்தி உலகுக்கு அளித்த வேதம். மெளனமாக இருப்பதால் நம்மில் இருக்கும் சக்தியை மிகவும் துல்லியமாக அறியலாம். மெளனவிரதம் இருந்துவந்தால் உங்கள் உள்ளுணர்வு மிகவும் கூர்மையானதாக மாறி உங்களை விழிப்புணர்வாளர்களாக மாற்றும்.

* மெளனவிரதம் இருக்கும் பொழுது சிலர் காகிதத்தில் எழுதி காட்டி தமது எல்லா தினசரி காரியங்களையும் செய்வார்கள்.  மனதை ஒருநிலைப்படுத்தும் நோக்கில் இருக்கும் விரதத்திற்கு இது ஒரு தொல்லையே. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு கருத்தினைத் தவிர மற்ற சிந்தனைகளையும் குறைக்கவும் , தவிர்க்கவுமே முயற்சிக்கவேண்டும் . மெளனவிரதம் இருக்கும் காலத்தில் உங்களை ஒரு ஜடப்பொருளாக  பாவித்துக்கொள்ளுங்கள். உங்கள் உடல் செயல்பாடு , சைகை மூலமோ, எழுத்து மூலமோ செயல்பாடு அனைத்தையுமே குறைக்க, தவிர்க்க முயற்சிக்கவும். . அந்த அளவிற்கு மெளனவிரதத்தின் பயனை முழுமையாக உணரமுடியும்

விரதம் என்ற ஒன்றை நம் முன்னோர் உருவாக்கியது ஆன்மிக நன்மைகள் கருதி மட்டுமல்ல. உடல் ரீதியாகவும் விரதங்கள் நமக்கு நன்மை செய்கின்றன. விரதம் என்பது மனம் அலையாமல் இருக்க, கண்ட கூத்துக்கள் ஆடாதிருக்க, ஆவேசப்படாதிருக்க, அசூயையோ ஆத்திரமோ ஏற்படாதிருக்க செய்யும் விஷயம். இவை ஏற்படின் விரதம் முடிந்து போனதாகவே அர்த்தம். ஆவேசப்படுகிற மனதை, அலைகிற மனதை அடக்கி நிறுத்தவே விரதம் என்கிற வைராக்கியம்..

அன்னத்தை அடக்கியவன் ஐந்தும் அடக்குவான் என்று ஒரு பழமொழி உண்டு. ஐந்து என்பது கண், காது, மூக்கு, வாய், உடல் ஆகிய ஐந்தையும் குறிக்கும். இந்த உறுப்புகள் ஒடுங்கும் போது, மனம் மோட்சத்தைத் தேடி, ஞானத்தை தேடி புறப்படுகிறது.வறுமையால்உணவு இல்லை, சூழ்நிலை காரணமாக உணவில்லை என்ற நிலை வரும் போது கிடக்கும் பட்டினி விரதம் ஆகாது. நம் கண்முன் பாலும், பழமும், இனிப்பும், சித்ரான்னங்களும், பிற வகை உணவுகளும் குவிந்து கிடக்கும்போது, மனதை அடக்கி பசித்திருக்கிறோமோ, அது தான் உண்மையான விரதம்.இன்றைய உலகில்,  உணவுக்கட்டுப்பாடு பற்றி டாக்டர்களே நமக்கு அறிவுறுத்துகிறார்கள்.

நமது வயிறு 15 நாட்களுக்கு ஒருமுறையாவது காலியாக இருக்க வேண்டும். அதற்காகவும்தான் அமாவாசை, பவுர்ணமி,

வெள்ளி, சஷ்டி என்றெல்லாம் விரதங்களை வகுத்தார்கள். விரதமிருப்பதால் வயிறு சுத்தமாகிறது. சுருங்கி விரியும் தன்மை சீராகிறது. மலஜலம் சரியாக வெளியேறுகிறது. உடலாலும் மனதாலும் ஆரோக்கியமாக வாழவே விரதங்களை நம் முன்னோர் வகுத்தனர். ஒருவகையில் விரதங்கள் உடலுக்கும் மனதிற்குமான மருத்துவம் என்றும் கூறலாம். குறிப்பாக வரும் முன் காக்கும் மருத்துவம்! 

முக்கியக் குறிப்பு: எல்லோரும் எல்லா விரதங்களையும் கடிப்பது முடியாது, முயற்சிக்கவும் கூடாது.

சில விரதங்களை மட்டும் என்றாலும் கூட, ஒரு சரியான குருநாதரிடம் , நான் இந்த விரதத்தை கடைபிடிக்க விரும்புகிறேன், கடைபிடிக்கலாமா என்றோ, எனக்கு பொருத்தமான விரதத்தை சொல்லுங்கள் என்றோ கேட்டு கடைபிடிப்பது சிறப்பு.

எந்த மனநிலையுடன் அந்த விரதத்தைக் கடைபிடிக்க வேண்டும் என்று அவர் சொல்லுவார் .

அந்த மன நிலையில் நிலைத்து இருக்க பழகுவதே விரதத்தின் தலையாய லட்சியம்!